عاشقانه

و آنگاه که زير شکنجه ی حرفهای سردت بودم
و هر لحظه اين سرما
روح گرمم را می افسرد
ايمان داشتم که دوستت دارم ...
ولی لب به سخن نگشودم
و تمام حرفهايت را شنيدم ...
تا آخرين کلمه ...
گمان مکن نگاههای سردت
کوچکترين ترديدی بر من وارد کرد ....
چون من اين نگاهها را دوست داشتم ....
اين چشمها را دوست داشتم ...
حرفهايت که تمام شد ...
    باز هم ايمان داشتم که دوستت دارم                                               و لکه ی اشکی که از چشمت چکيد                         

شبي از پشت يک تنهايي غمناک و باراني تو را با لهجه ي گلهاي نيلوفر صدا کردم

تمام شب براي با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهايت دعا کردم

پس از يک جستجوي نقره اي در کوچه هاي آبي احساس

تو را از بين گلهايي که در تنهايي ام روييد

با حسرت جدا کردم

و تو در پاسخ به آبي ترين موج تمناي دلم گفتي :

دلم حيران و سر گردان چشماني است رويايي...

و من تنها براي ديدن زيبايي آن چشم...

تو را در دشتي از تنهايي و حسرت رها کردم

و تو رفتي....

و بعد از رفتنت باران چه معصومانه مي باريد...

و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمي خاکستري گم شد

و گنجشکي که هر روز از کنار پنجره با مهرباني دانه بر مي داشت

تمام بالهايش غرق در اندوه غربت شد

بعد از رفتنت انگار کسي حس کرد که من بي تو تمام هستي آم از دست  خواهد رفت...

و من با آنکه مي دانم تو هرگز نام من را از زبان عبور نخواهي داد

هنوز آشفته ي  چشمان زيباي تو ام...

برگرد !

ببين که سرنوشت انتظار من چه خواهد شد ؟

و بعد از اين همه طوفان و هم پرسش و ترديد کسي از پشت نقاب پنجره آرام و زيبا گفت :

تو هم در پاسخ اين بي وفايي ها بگو در راه عشق و انتخاب آن خطا کردم

و من در حالتي ما بين اشک و حسرت و ترديد کنار انتظاري که بدون پاسخ و سرد است...

و من در پاييزي ترين ويراني يک دل ميان بغضي از جنس يک غروب ساکت و نارنجي....

نمي دانم چرا ؟

شايد به رسم عادت و پروانگي مان ...

باز براي شادي و زيبايي باغ قشنگ آرزوهايت دعا کردم

                                     تارا گلی